Κυριακή ΙΑ Λουκά (Ανάλυση του Αποστολικού Αναγνώσματος)

πρωτ. π. Γεωργίου Δορμπαράκη

῾Μήν οὖν ἐπαισχυνθῇς τό μαρτύριον τοῦ Κυρίου ἡμῶν᾽
(Β´ Τιμ. 1, 8)

α. Τό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα τῆς σημερινῆς Κυριακῆς ἀπό τήν Β´ πρός Τιμόθεον ἐπιστολή τοῦ ἀποστόλου Παύλου εἶναι ἐν σχέσει πρός τόν ἅγιο ἱερομάρτυρα ᾽Ελευθέριο. ῾Η ζωή τοῦ ἁγίου ὑπῆρξε μία ζωή μαρτυρίας καί ὁμολογίας τοῦ Κυρίου ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ, τέτοιας πού κατέληξε καί στό δικό του αἱματηρό μαρτύριο, κάτι πού σημειώνει καί ὁ ἀπόστολος Παῦλος στήν ἐπιστολή γιά τήν δική του πορεία, στή μίμηση τῆς ὁποίας καλεῖ καί τόν μαθητή του Τιμόθεο. Ἡ ᾽Εκκλησία μας ἔτσι μέ τό συγκεκριμένο ἀποστολικό ἀνάγνωσμα ὑπομνηματίζει θά λέγαμε τή ζωή τοῦ ἁγίου ᾽Ελευθερίου καί εἶναι σάν νά μᾶς λέει ὅτι ὁ ἅγιος πορεύτηκε σάν τόν ἀπόστολο Παῦλο, γενόμενος μιμητής καθ᾽ ὅλα τῆς ζωῆς του. Ἡ προτροπή μάλιστα τοῦ ἀποστόλου πρός τόν μαθητή του Τιμόθεο ῾νά μήν ντρέπεσαι νά ὁμολογεῖς τόν Κύριό μας᾽ (῾μή ἐπαισχυνθῇς τό μαρτύριον τοῦ Κυρίου ἡμῶν᾽) ἔχει σπουδαία σημασία ἰδίως γιά τήν ἐποχή μας.

Κυριακή ΙΑ' Λουκά (Των Προπατόρων)

πρωτ. π. Γεωργίου Δορμπαράκη
«Άνθρωπός τις εποίησε δείπνον μέγα και εκάλεσε πολλούς»
α. Προσκεκλημένος ο Κύριος μαζί με άλλους σε τραπέζι που έκανε πλούσιος Φαρισαίος, βρήκε την ευκαιρία αφενός να διδάξει τους παρόντες Ιουδαίους στο να επικεντρώνουν στην ουσία του Νόμου και όχι στην τυπική κατανόησή του, μέσω θαύματος που πραγματοποίησε ημέρα Σάββατο σ’ έναν υδρωπικό, αφετέρου να ελέγξει τον εγωισμό τους, ο οποίος εκφραζόταν με την εκζήτηση από αυτούς «των πρωτοκλισιών», των πρώτων θέσεων στα τραπέζια, με παράλληλο αποκλεισμό από αυτά όλων των πτωχών και καταφρονεμένων συνανθρώπων τους.

Κυριακή Ι' Λουκά (Ανάλυση του Αποστολικού Αναγνώσματος)

πρωτ. π. Γεωργίου Δορμπαράκη

“...ἵνα τούς δύο κτίσῃ ἐν ἑαυτῷ εἰς ἕνα καινόν ἄνθρωπον ποιῶν εἰρήνην” (᾽Εφεσ. 2, 15)

α. Μέ ρωμαλέα θεολογική σκέψη καί μεγαλειώδη τρόπο ὁ ἀπόστολος Παῦλος προβάλλει στήν πρός ᾽Εφεσίους ἐπιστολή του τό ἑνωτικό ἔργο πού ἔφερε στόν κόσμο ὁ Κύριος ᾽Ιησοῦς Χριστός: εἶναι ᾽Εκεῖνος πού ἀποτελεῖ τήν ἀληθινή εἰρήνη τοῦ κόσμου, γιατί γκρέμισε μέ τόν σταυρικό Του θάνατο ὅ,τι σάν τεῖχος χώριζε τούς ᾽Ιουδαίους καί τούς ἐθνικούς καί προκαλοῦσε ἔχθρα μεταξύ τους. Στόν ἑαυτό Του δημιουργήθηκε ἡ νέα ἀνθρωπότητα, ὁ ῾καινός ἄνθρωπος᾽, ὁ ὁποῖος ἀπετέλεσε τήν ὑπέρβαση τῶν ὅποιων ἀνθρωπίνων μέχρι τότε διαφορῶν καί χωρισμῶν, μέ ἀποτέλεσμα διά τοῦ Χριστοῦ ὁ κάθε ἄνθρωπος νά εἶναι συμπολίτης τῶν ἁγίων καί οἰκεῖος τοῦ Θεοῦ. Μέ τόν Χριστό φανερώνεται ἡ νέα ἀνθρωπολογία, ἡ καινούργια ματιά γιά τόν ἄνθρωπο, κάτι πού συνιστᾶ καί ὅ,τι πιό σύγχρονο ὑπάρχει στόν χῶρο τῶν ἐπιστημῶν τοῦ ἀνθρώπου. ῾Ο ῾καινός ἄνθρωπος᾽ πού ῾ἔκτισε᾽ ὁ Χριστός εἶναι ἡ ἀπάντηση καί σήμερα τῆς ᾽Εκκλησίας μας στόν σύγχρονο ταραγμένο ἄνθρωπο, ὁ ὁποῖος ἐξακολουθεῖ καί ἀναζητεῖ τήν ταυτότητά του.

Κυριακή Ι' Λουκά

πρωτ. π. Γεωργίου Δορμπαράκη
«Και (ο Ιησούς) επέθηκε επ’ αυτή τας χείρας∙ και παραχρήμα ανωρθώθη και εδόξαζε τον Θεόν»
α. Μία «συγκύπτουσα» γυναίκα που επί χρόνια ήταν διπλωμένη στα δύο, που το χώμα ήταν ο μοναδικός ορίζοντας των ματιών της, σηκώνεται και στέκεται όρθια: μπορεί και πάλι να σταθεί αντίκρυ στα πρόσωπα των συνανθρώπων της, να δει και πάλι το γαλάζιο του ουρανού και να ατενίσει κατάματα τον ορίζοντά του. Ένα θαύμα που τη συγκλονίζει και την κάνει να ξεσπάσει σε δοξολογία προς τον Θεό, κι αυτό γιατί τα χέρια του Ιησού ακούμπησαν πάνω της. «Και επέθηκεν επ’ αυτή τας χείρας∙ και παραχρήμα ανωρθώθη και εδόξαζε τον Θεόν».

Κυριακή ΙΔ΄ Λουκά (Αποστολικό Ανάγνωσμα)

πρωτ. π. Γεωργίου Δορμπαράκη
῾δοκιμάζοντες τί ἐστιν εὐάρεστον τῷ Κυρίῳ᾽
(᾽Εφ. 5, 10)

α. ῞Ενα καθοδηγητικό κείμενο γιά τήν καθημερινή ζωή τῶν χριστιανῶν εἶναι αὐτό πού παρουσιάζει ὁ ἀπόστολος Παῦλος στή πρός ᾽Εφεσίους ἐπιστολή του. Μᾶς ὑποδεικνύει ἐκεῖνον τόν δρόμο φωτός, στόν ὁποῖο θά βρίσκουμε στό κάθε σημεῖο του τόν Σωτήρα Χριστό καί στό τέρμα του τόν ῎Ιδιο. Θά μποροῦσε κανείς νά πεῖ ὅτι τά λόγια τοῦ ἀποστόλου εἶναι ἕνας μικρός ὑπομνηματισμός σ᾽ αὐτό πού ἀποκαλύπτει ὁ ὁ Κύριος γιά τόν ῾Εαυτό Του: ῾ἐγώ είμι ἡ ὁδός, ἡ ἀλήθεια καί ἡ ζωή᾽. Πρόκειται δηλαδή γιά τήν καθημερινή πορεία τοῦ χριστιανοῦ πάνω στόν Χριστό μαζί μέ ᾽Εκεῖνον. Καί ποιά ἡ διαρκής ἔτσι μέριμνα τοῦ πιστοῦ; Νά ἐξετάζει τόν ἑαυτό του ὥστε ἡ ζωή του νά εἶναι εὐάρεστη στόν Κύριο. ῾Δοκιμάζοντες τί ἐστιν εὐάρεστον τῷ Κυρίῳ᾽.

Διάλογοι με επίκεντρο την κρίση (24 Νοεμβρίου 2013) - VIDEO

To video της συζήτησης μεταξύ του π. Θεμιστοκλή Μουρτζανού, δρος θεολογίας, φιλολόγου και του κ. Γεωργίου Μπάρλα, θεολόγου, φιλολόγου, στο πλαίσιο των συζητήσεων "με επίκεντρο την κρίση", που οργάνωσε και πραγματοποιεί ο Σύνδεσμος Επιστημόνων Πειραιώς. Την συζήτηση συντονίζει ο πολιτικός επιστήμονας,συγγραφέας κ. Κων/νος Χολέβας.

"Διάλογοι με επίκεντρο την κρίση" - Κυριακή 24 Νοεμβρίου - π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός, Γεώργιος Μπάρλας

Με εισηγητές τους πρωτ. π. Θεμιστοκλή Μουρτζανό, δρα θεολογίας, φιλόλογο και   Γεώργιο Μπάρλα, θεολόγο, φιλόλογο, και συντονιστή τον πολιτικό επιστήμονα, συγγραφέα Κων/νο Χολέβα πραγματοποιήθηκε η 3η κατά σειρά συζήτηση στο πλαίσιο του Α! Κύκλου συζητήσεων με κεντρικό θέμα: "Διάλογοι με επίκεντρο τηνκρίση".
Κατά την εισαγωγή του ο συντονιστής Κων/νος Χολέβας, παρουσιάζοντας τους εισηγητές, επεσήμανε χαρακτηριστικά ότι "Ο χριστιανός, και μάλιστα ο Ορθόδοξος έχει όλα τα πνευματικά εφόδια για να αντιμετωπίσει κάθε είδους κρίση, οικονομική, πνευματική, ηθική..."
Ο πρωτ. π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός επεσήμανε ότι "σύμπτωμα και ταυτόχρονα έμμεση αιτία της

κρίσης που διερχόμαστε είναι και το κλείσιμο στον εαυτό μας, στα τείχη μας, η αίσθηση ότι τα πάντα έχουν να κάνουν με μας και την ίδια στιγμή η αδιαφορία για το ποιό ήταν το τίμημα αυτού του κλεισίματος. Γιατί το οικονομικό έλλειμμα δεν ήλθε τυχαία. Συνοδεύεται απο τα ελλείμματα κριτικής παιδείας και καλλιεργημένης πολιτικής συνείδησης, τα οποία μας έκαναν να μην βλέπουμε που πορευόμασταν. Μας παγίδεψαν και μάλλον εξακολουθούν να μας κρατάνε παγιδευμένους στα αδιέξοδά μας."

Ο κ. Γεώργιος Μπάρλας μίλησε στη συνέχεια για το έλλειμμα του παγκόσμιου πολιτισμού, που μας οδήγησε στην κατάσταση αυτή της οικονομικής κρίσεως και επικέντρωσε την εισήγησή του στο πώς ο χριστιανός τοποθετείται απέναντι στην οικονομική κρίση.
Μετα τις σύντομες εισηγήσεις τους οι δύο συνομιλητές απήντησαν σε ερωτήματα, τα οποία με αφορμή τις αρχικές τοποθετήσεις τους, έθεσαν αφενός  μεν ο συντονιστής,  αφετέρου δε το ακροατήριο.
Ακολουθούν τα πλήρη κείμενα των εισηγήσεων,ενω το video της εκδηλώσεως θα αναρτηθεί στο ιστολόγιο σε λίγες ημέρες.

Διάλογοι με επίκεντρο την κρίση (1)

(Το κείμενο της εισηγήσεως του
πρωτ. π. Θεμιστοκλή Μουρτζανού,
δρ θεολογίας,φιλολόγου, η οποία παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της 3ης συζητήσεως με επίκεντρο την κρίση)

«Χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη. Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ. Άλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη . διότι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον. A, όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω. Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον. Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω» (Κ. Καβάφη, «Τείχη»). Ο λόγος του Αλεξανδρινού μας ποιητή, μετατρεπόμενος από το προσωπικό στο συλλογικό, αποτυπώνει μία μεγάλη αλήθεια. Σύμπτωμα και την ίδια στιγμή έμμεση αιτία της κρίσης που διερχόμαστε είναι και το κλείσιμο στον εαυτό μας, στα τείχη μας, όπως αυτό εκφράζεται με το έλλειμμα κριτικής παιδείας και καλλιεργημένης πολιτικής συνείδησης, το οποίο θα ήταν σημαντικό να το προσθέταμε στο οικονομικό έλλειμμα.

Διάλογοι με επίκεντρο την κρίση (2)

(To κείμενο της εισηγήσεως του θεολόγου-φιλολόγου Γ. Μπάρλα, που παρουσιάστηκε στο πλαίσιο της συζητήσεως της Κυριακής 24ης Νοεμβρίου 2013)
To θέμα μου είναι ο χριστιανός απέναντι στην κρίση και κατ’ επέκταση απέναντι στον πλούτο. Προφανώς είναι ένα θέμα πολύ γενικό, αλλά θα προσπάθήσω να το περιορίσω σε κάποιες κύριες πτυχές του.
Καταρχάς, το θέμα του χρήματος και των υλικών συνθηκών της ζωής μας, δεν είναι υλιστικό από μόνο του, δεν αποτελεί καθεαυτό αμαρτία. «Αν το πρόβλημα του δικού μου ψωμιού, λέει ο Μπερντιάγεφ, είναι πρόβλημα υλικό, τότε, το πρόβλημα του ψωμιού του πλησίον μου, είναι το πιο επείγον από τα πνευματικά προβλήματα». Επομένως το φετινό θέμα του ΣΕΠ σχετικά με την οικονομική κρίση δεν είναι ένα οικονομικοτεχνικό θέμα για μας, αλλά θέμα κατεξοχήν πνευματικό.

Κυριακή ΙΓ! Λουκά (Το αποστολικό ανάγνωσμα)

πρωτ. π. Γεωργίου Δορμπαράκη
῾Ὅσοι γάρ εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε, Χριστόν ἐνεδύσασθε᾽
(Γαλ. 3, 27 )

α. Τή σημασία τοῦ βαπτίσματος ἐν Χριστῷ τονίζει ὁ ἀπόστολος Παῦλος μέ τόν παραπάνω λόγο του ἀπό τήν πρός Γαλάτας ἐπιστολή του. ῾Ο ἀπόστολος σημειώνει ὅτι ὁ σκοπός τῆς ἐπί γῆς παρουσίας τοῦ Κυρίου ἦταν ἡ ἐπανάκτηση ἀπό τόν ἄνθρωπο τοῦ μεγαλειώδους προορισμοῦ πού ὁ Δημιουργός ἀπαρχῆς τοῦ εἶχε θέσει: τό καθ᾽ ὁμοίωσιν ᾽Εκείνου, κάτι πού ὁ ἄνθρωπος ὁριστικά ἀπώλεσε μετά τήν πτώση του στήν ἁμαρτία, μαζί μέ τή ζόφωση πού ὑπέστη καί ἡ ἴδια ἡ κατ᾽ εἰκόνα Θεοῦ πλάση του. ῾Ο Κύριος μέσα στά πλαίσια ὅμως τῆς ἄπειρης ἀγάπης Του οἰκονομεῖ τά πράγματα ἔτσι ὥστε ὁ ἄνθρωπος καί πάλι νά ἀποκατασταθεῖ, ἀρχῆς γενομένης μέ τήν ἐκλογή τοῦ λαοῦ τοῦ ᾽Ισραήλ καί τόν Νόμο πού τούς δίδει διά τοῦ Μωϋσέως - ἡ ἐποχή τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. ῾Ο Νόμος αὐτός πού λειτουργοῦσε ὡς φύλακας καί παιδαγωγός τοῦ ἀνθρώπου τελείωσε τήν ἀποστολή του, ὅταν ἦλθε ὁ ῎Ιδιος στόν κόσμο, ῾γενόμενος ὑπό γυναικός, γενόμενος ὑπό νόμον᾽, πού σημαίνει ὅτι καί πάλι δόθηκε ἡ δυνατότητα τῆς υἱοθεσίας ἀπό τόν Θεό γιά τόν ἄνθρωπο. ῾῞Ινα τήν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν᾽. Κι αὐτή ἡ υἱοθεσία περνᾶ μέσα ἀπό τό κατά Χριστόν βάπτισμα, μέ τό ὁποῖο ὁ ἄνθρωπος ἐνδύεται πιά ὡς υἱός τοῦ Θεοῦ τόν ἴδιο τόν Χριστό. ῾῞Οσοι γάρ εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε, Χριστόν ἐνεδύσασθε᾽.

Κυριακή ΙΓ' Λουκά

πρωτ. π. Γεωργίου Δορμπαράκη

«Διδάσκαλε αγαθέ…».

«Τι με λέγεις αγαθόν; Ουδείς αγαθός, ει μη εις∙ ο Θεός»

α. Μία αξιολογική κρίση για τον Ίδιο και μία ερώτηση περί της αιώνιας ζωής δέχεται ο Κύριος από έναν άρχοντα, στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα του Λουκά, το οποίο είναι καθ’  όλα ίδιο – πλην της προσθήκης  ότι πρόκειται περί πλουσίου νεαρού – με το αντίστοιχο ευαγγέλιο του  Ματθαίου. Και προξενεί εντύπωση  το γεγονός ότι ο Κύριος δεν μένει μόνο στο θεωρούμενο βασικό ερώτημα – ποιο ερώτημα μπορεί να θεωρηθεί πιο ουσιαστικό από αυτό της αιώνιας ζωής; - αλλά σχολιάζει και την κρίση γι’  Αυτόν: «Διδάσκαλε αγαθέ». Γιατί άραγε; Ποιος ο λόγος ο Κύριος να μην αφήσει κατά μέρος την προσφώνησή Του από τον προσελθόντα άρχοντα;

ΚΥΡΙΑΚΗ Θ! ΛΟΥΚΑ (Ανάλυση του Αποστολικού Αναγνώσματος)

πρωτ. π. Γεωργίου Δορμπαράκη
῾῞Ο δέ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καί παραδόντος ἑαυτόν ὑπέρ ἐμοῦ᾽ (Γαλ. 2, 20)

῾Ο ἀπόστολος Παῦλος συχνά στίς ἐπιστολές του προβάλλει τά προσωπικά του βιώματα ἀπό τή σχέση του μέ τόν Χριστό - ἀφότου ᾽Εκεῖνος τόν ἐλέησε καί τόν κάλεσε ὡς ἀπόστολό Του - προκειμένου νά διδάξει καί νά καθοδηγήσει τούς πιστούς καί τούς μαθητές του στούς ὁποίους ἀπευθύνεται. ῾Ο λόγος του δέν εἶναι ἕνας ξερός δασκαλίστικος λόγος, γιατί θά σημειώσει ἀλλοῦ ὅτι δέν εἶναι ὁ ἴδιος ἕνας ἁπλός παιδαγωγός, ἀλλά ὁ πατέρας πού πονάει μέχρις ὅτου δεῖ νά γεννιέται στίς καρδιές τῶν πνευματικῶν του παιδιῶν ὁ Σωτήρας Χριστός. Στόν Χριστό πάντοτε παραπέμπει, ᾽Εκεῖνον προβάλλει ὡς τόν μοναδικό Σωτήρα τῶν ἀνθρώπων, κι ἐπιβεβαιώνει τή σωτηριώδη ἐνέργεια τοῦ Χριστού ἀπό τό τί Αὐτός ἔφερε στή δική του ζωή: νά φύγει ἀπό τή δουλεία τοῦ Μωσαϊκοῦ Νόμου, ὁ ὁποῖος βεβαίως λειτουργοῦσε παιδαγωγικά μέχρις ὅτου ἔλθει ὁ Χριστός, καί νά ζεῖ μέσα στήν ἀγάπη καί τήν ἐλευθερία τῆς χάρης τοῦ Θεοῦ. Αὐτήν τήν ἀλήθεια πού συνιστᾶ προσωπικό του βίωμα προβάλλει καί στήν ἐπιστολή του πρός Γαλάτας. Συνεχόμενος ἀπό τήν ἀγωνία γιά τή σωτηρία τους, μπροστά στόν κίνδυνο ἀλλοιώσεως τοῦ εὐαγγελίου πού τούς κήρυξε ἀπό τούς ᾽Ιουδαιοχριστιανούς, μαρτυρεῖ: ῾ὅ δέ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ ἀγαπήσαντός με καί παραδόντος ἑαυτόν ὑπέρ ἐμοῦ᾽. Ἡ τωρινή σωματική μου ζωή εἶναι ζωή βασισμένη στήν πίστη μου στόν Υἱό τοῦ Θεοῦ, πού μέ ἀγάπησε καί πέθανε ἑκούσια γιά χάρη μου.

Κυριακή Θ! Λουκά (Ανάλυση του Ευαγγελικού Αναγνώσματος)

 πρωτ. π. Γεωργίου Δορμπαράκη
«Είπε δε ο Θεός: Άφρων…»
α. Αν η προηγουμένη Κυριακή πρόβαλε ως πρότυπο ζωής προς ένταξη στη Βασιλεία του Θεού τον εύσπλαχνο Σαμαρείτη, τον ανιδιοτελή άνθρωπο της έμπρακτης αγάπης, η σημερινή Κυριακή προβάλλει το αρνητικό κακέκτυπο: τον άφρονα πλούσιο, τον άνθρωπο που η μόνη έγνοια του ήταν πώς να έχει και να κατέχει τα υλικά του αγαθά, πώς να αυξάνει τα γεννήματά του, σε βαθμό τέτοιο, που τελικώς να δυστυχεί μέσα στην υποτιθέμενη «ευτυχία» του: η καρποφορία των χωραφιών του τον κάνει να γεμίζει από άγχος και στενοχώρια. Μέχρις ότου εμφανίζεται από το «πουθενά» ο παράγων Θεός, για να βάλει τέλος στους προβληματισμούς και τις λύσεις του: «σήμερα θα πεθάνεις! Ζητάνε την ψυχή σου!» Κι ο θάνατος έρχεται ως το όριο που φωτίζει την ποιότητα της όλης προγενέστερης ζωής του, που του ανοίγει τα μάτια για να δει ότι τελικώς όλα τα χρόνια που πέρασαν ήταν ενώπιον του Θεού μία ανοησία. «Είπε δε ο Θεός: Άφρων!»

Παιδεία και Οικογένεια σε μια Ευρώπη χωρίς αξίες

Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων
Δύο γεγονότα, φαινομενικώς ασύνδετα μεταξύ τους, μας βοηθούν να κατανοήσουμε ότι η σημερινή κρίση δεν είναι μόνον οικονομική. Είναι βαθύτατα πνευματική και ηθική. Τα δύο γεγονότα είναι: Πρώτον η επιστολή διαμαρτυρίας της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας μας προς τον Υπουργό Παιδείας για τη συνεχή υποβάθμιση της εορτής των Τριών Ιεραρχών. Δεύτερον. Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) , με την οποία καταδικάζεται η Ελλάδα επειδή δεν επεξέτεινε και στα ζευγάρια του ιδίου φύλου τη νομοθεσία για την ελεύθερη συμβίωση (χωρίς γάμο, αλλά με έννομες συνέπειες).

Αδελφοποίηση Συνδ. Επιστημόνων Πειραιώς & Σχολής Γονέων - Ανοιχτού Πανεπ. Κατερίνης. Ομιλία Σεβ. Μητρ. Πειραιώς κ. Σεραφείμ (video)