Κύπρος:Μάθημα επιβίωσης του ελληνισμού

Κωνσταντίνος Χολέβας

Πολιτικός επιστήμων

Στις 9 Ιουλίου ο Κυπριακός Ελληνισμός και το Έθνος ολόκληρο τιμά τη μνήμη του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού, των τριών Επισκόπων και των 486 κληρικών και λαϊκών που εκτελέσθηκαν από τους Τούρκους την 9η Ιουλίου 1821. Ο Εθνομάρτυς Κυπριανός έμεινε στην Ιστορία με τη θρυλική απάντησή του στο Οθωμανό διοικητή Κιουτσούκ Μεχμέτ, την οποία κατέγραψε γλαφυρότατα ο Κύπριος ποιητής Βασίλης Μιχαηλίδης σε σχετικό ποίημά του: «Η Ρωμηοσύνη εν να χαθή όντας ο κόσμος λείψη»! Δηλαδή το Ελληνορθόδοξο Γένος θα εξαφανισθεί μόνον όταν έλθει η συντέλεια του κόσμου. Μήνυμα ελπίδας και επιβίωσης, το οποίο εκφράζει τη δύναμη του Ελληνισμού, το αναστάσιμο μήνυμα της Ορθοδοξίας, το αντιστασιακό φρόνημα του Έθνους μας και την πίστη στη διαχρονική ιστορική πορεία μας.

Βασίλης Μιχαηλίδης, ο Εθνικός Ποιητής της Κύπρου και η "9η Ιουλίου 1821".

Αποτελεί πράξη οδύνης η πρόσθεση, όταν κάθε χρόνο τον Ιούλιο, από τόν Ἰούλιο τοῦ 74 καί μετά, είσαι αναγκασμένος να προσθέτεις ακόμη ένα χρόνο κατοχής στη μαρτυρική ιστορία της πονεμένης μας Μεγαλονήσου Κύπρου. Γιατί ο μήνας Ιούλιος είναι, απο το 74 και μετά, φορτισμένος με τη θλιβερή μνήμη της εισβολής των τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο και την κατοχή μέχρι σήμερα του 39% του εδάφους της.

Όμως εκτός απο αυτή τη θλιβερή επέτειο και μια άλλη ιστορική επέτειος, απο την ιστορία του κυπριακού ελληνισμού, άγνωστη ίσως στους πολλούς, χαρακτηρίζει επίσης τον μήνα Ιούλιο. Είναι αυτή της 9ης Ιουλίου 1821, που αφορά στο μαρτύριο και τη θυσία του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού και των τριών επισκόπων της Κύπρου, οι οποίοι την ημέρα αυτή θανατώθηκαν απο τους Τούρκους κατακτητές του νησιού. Σ' αυτή την επέτειο είναι αφιερωμένο και το επικό, δραματικό αλλα και λυρικό ποίημα του εθνικού ποιητή της Κύπρου Βασίλη Μιχαηλίδη, 9η Ιουλίου 1821, εν Λευκωσία (Κύπρου). Είναι το μνημειώδες αυτό έργο του ποιητή, στο οποίο αφηγείται με ιαμβικό δεκαπεντασύλλαβο στίχο την εκτέλεση του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού στις 9 Ιουλίου του 1821 και των συν αυτώ επισκόπων της Κύπρου, από τους Τούρκους.

Οι Ορθόδοξοι Επίσκοποι κινδυνεύουν και στα Σκόπια

Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων
Η Ορθοδοξία δεν διώκεται μόνο από τους Ισλαμιστές της Μέσης Ανατολής. Διώκεται και στα γειτονικά μας Σκόπια. Στη Συρία ένας Ελληνορθόδοξος και ένας Συροϊακωβίτης Επίσκοπος απήχθησαν από ακραίους Ισλαμιστές αντικαθεστωτικούς και έκτοτε όλοι προσευχόμαστε για τη ζωή τους και για τη απελευθέρωσή τους. Στα Σκόπια οι απαγωγές Ορθοδόξων Επισκόπων γίνονται με πιο νομιμοφανή τρόπο. Με δικαστικές αποφάσεις, με στημένες κατηγορίες και με ψευδομάρτυρες!
Συγκεκριμένα στις 2 Ιουλίου Δικαστήριο των Σκοπίων καταδίκασε σε τρία χρόνια φυλάκιση τον Ιωάννη Βρανιτσκόφσκι, Αρχιεπίσκοπο Αχρίδος και Μητροπολίτη Σκοπίων της κανονικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, με την αναπόδεικτη κατηγορία της παράνομης αγοραπωλησίας ακινήτων. Είναι η πολλοστή φορά που ο Ιωάννης καταδικάζεται και φυλακίζεται από το αντιδημοκρατικό καθεστώς των ψευδομακεδόνων.

Kυριακή Β! Ματθαίου (Αγ. Κυριακής) (Ανάλυση του αποστολικού αναγνώσματος)

πρωτ. π. Γεωργίου Δορμπαράκη

῾ἐλθούσης δέ τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπό παιδαγωγόν ἐσμεν᾽
(Γαλ. 3, 25)

α. Στό σπουδαῖο ἀπό πλευρᾶς θεολογικῆς ἀποστολικό ἀνάγνωσμα τῆς συγκεκριμένης Κυριακῆς, (λόγω ἀκριβῶς τῆς μεγαλομάρτυρος Κυριακῆς), ἀπό τήν πρός Γαλάτας ἐπιστολή τοῦ ἀποστόλου Παύλου, ὁ ἀπόστολος προβαίνει γιά μία ἀκόμη φορά στήν μεγαλειώδη ἔκθεση τῆς οἰκονομίας τοῦ Θεοῦ, τοῦ σχεδίου Του δηλαδή γιά τήν σωτηρία τοῦ πεσμένου στήν ἁμαρτία κόσμου, δίνοντάς μας τήν ἑρμηνευτική ματιά τῆς ἱστορίας ὡς ἱερῆς ἱστορίας. ῾Ο Θεός μετά τήν πτώση τοῦ ἀνθρώπου στήν ἁμαρτία πού συμπαρέσυρε καί ὅλην τήν Δημιουργία ξεκινᾶ τήν διαδικασία ἀποκαταστάσεως αὐτοῦ, ἀρχῆς γενομένης μέ τήν πρώτη φάση τῆς ἀποκαλύψεώς Του, τήν ἐποχή τῆς παιδαγωγίας τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Κι ὅταν ᾽Εκεῖνος ἔκρινε ὅτι ἦλθε ἡ κατάλληλη ἐποχή, κατά τήν ὁποία τελείωσε ἡ παιδαγωγία, ἔρχεται ὁ ῎Ιδιος στό πρόσωπο τοῦ Υἱοῦ Του, ξεκινώντας τήν δεύτερη φάση τῆς πλήρους ἀποκαταστάσεως, ἡ ὁποία ἐκβάλλει στήν ἐποχή τῆς ᾽Εκκλησίας μετά τήν ἁγία Πεντηκοστή. ῾Η ἐποχή τῆς προετοιμασίας καί ἡ ἐποχή τῆς ἐκπλήρωσης. ῾Η παιδαγωγία καί ἡ ἀληθινή πίστη. ῞Ωστε ῾ἐλθούσης τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπό παιδαγωγόν ἐσμεν᾽ (Τώρα πού ἦλθε ὁ Χριστός δέν εἴμαστε πιά ὑπόδουλοι στόν νόμο).

Αγιοι και Αγανακτισμένοι

πρωτ. π. Θεμιστοκλή Μουρτζανού
 Ο Χριστός ζητά από τους ανθρώπους να Τον ακολουθήσουν (Ματθ. 10, 32-39 και 19, 27-30). Αυτή η συμπόρευση μαζί Του προϋποθέτει μία αποταγή και δύο καταφάσεις. Η αποταγή είναι η άρνηση του ανθρώπου να ακολουθήσει άλλες αγάπες, να τις βάλει πιο πάνω από την αγάπη του Χριστού. Να υπερβεί δηλαδή την συγγένεια, τα αγαθά, τα προσωπικά χαρίσματα, ακόμη και τον ίδιο του τον εαυτό και να ακολουθήσει πορεία κατάφασης. Και η κατάφαση έχει να κάνει με το ΝΑΙ στον ουρανό και το ΝΑΙ στην ομολογία του ουρανού ως της αληθινής πατρίδας του ανθρώπου, αλλά και την επιλογή μιας ζωής που να έχει γνώμονα τον Άλλο, τον οποιονδήποτε Άλλο. Ο Χριστός μας λέει ποιος είναι ο τρόπος με τον οποίο ο άνθρωπος μπορεί να πετύχει αυτόν τον δρόμο. Είναι η πίστη. Ποια αξία έχει αυτή η πρόσκληση του Χριστού, όπως αποτυπώνεται στους αιώνες μέσα από τη ζωή της Εκκλησίας και όπως βιώνεται στα πρόσωπα των Αγίων της πίστης μας; Ποια αξία έχει άραγε αυτή η πρόσκληση στην εποχή της αγανάκτησης, της άρνησης των πάντων, όπου ο άνθρωπος αισθάνεται να έχει τραβηχτεί το χαλί κάτω από τα πόδια του, να βλέπει όλα εκείνα τα οποία το πολιτιστικό και κοινωνικό σύστημα, όπως αυτό εκφράζεται μέσω της πολιτικής και της τηλεόρασης, να μην μπορεί πλέον να τα κρατήσει στην κατοχή του και να αντιμετωπίζει έντονο το πρόβλημα της επιβίωσης;

Κυριακή των Αγίων Πάντων (Ανάλυση του Αποστολικού αναγνώσματος)

πρωτ. π. Γεωργίου Δορμπαράκη
῾Τοιγαροῦν καί ἡμεῖς τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων...᾽ (῾Εβρ. 12, 1)

α. ῾Ο ἀπόστολος Παῦλος μέ ἐντελῶς φυσικό τρόπο συνδέει τήν Παλαιά Διαθήκη μέ τήν Καινή καί τήν ἐποχή τῆς ᾽Εκκλησίας: οἱ ἅγιοι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης - Πατριάρχες, κριτές, προφῆτες καί ἁπλοί πιστοί τοῦ ᾽Ισραήλ - μέ κύριο χαρακτηριστικό τήν πίστη τους στόν ἀληθινό Θεό πού ἐπιβεβαιώθηκε ἀκόμη καί μέ τήν θυσία τῆς ζωῆς τους, εἶναι ἐκεῖνοι πού περιβάλλουν τούς χριστιανούς, παρακολουθώντας καί ἐνισχύοντας τόν πνευματικό τους ἀγώνα, μετά μάλιστα τόν ἐρχομό τοῦ Κυρίου ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ. Γιά τόν ἀπόστολο Παῦλο ὁ ἀγώνας τοῦ χριστιανοῦ γίνεται πιά ἐν Χριστῷ καί Πνεύματι ῾Αγίῳ, ἀλλά μετέχει σ᾽ αὐτόν καί ὁ πνευματικός κόσμος τῶν ἁγίων τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. ῾Τοιγαροῦν καί ἡμεῖς, τοσοῦτον ἔχοντες περικείμενον ἡμῖν νέφος μαρτύρων,...δι᾽ ὑπομονῆς τρέχωμεν τόν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα...᾽ (῎Εχοντας λοιπόν κι ἐμεῖς τριγύρω μας ἕνα τόσο μεγάλο καί πυκνό σύννεφο ἁγίων ἀνθρώπων πού μαρτύρησαν γιά τήν ἀλήθεια τῆς πίστεως...ἄς τρέχουμε μέ ὑπομονή τόν ἀγώνα πού προβάλλει μπροστά μας...). ῞Ολοι οἱ πιστοί πού ἀνταποκρίθηκαν στήν κλήση τοῦ Θεοῦ ἔμπρακτα καί στήν πρώτη καί στήν δεύτερη φάση τῆς ἀποκαλύψεώς Του εἶναι μέτοχοι τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. ῾Η Βασιλεία τοῦ Θεοῦ ἔχει μέλη της τούς μάρτυρες τῆς πίστεως. Οἱ μάρτυρες συνιστοῦν τούς ἁγίους τῆς ᾽Εκκλησίας.

AOZ και δεκδικητική εξωτερική πολιτική

Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων
Όταν έχεις συγκεντρωμένους σε μία αίθουσα τριακόσιους Πανεπιστημιακούς, δημοσιογράφους, διπλωμάτες και επιχειρηματίες και αυτοί ψηφίζουν κατά 76% την ανάγκη να ακολουθήσει η Ελλάς μία πιο διεκδικητική και ενεργητική εξωτερική πολιτική, τότε υπάρχουν σοβαροί λόγοι αισιοδοξίας στη σημερινή δύσκολη κατάσταση. Η ψηφοφορία έγινε στις 20 Ιουνίου κατά τη διάρκεια δημόσιας συζήτησης, την οποία διοργάνωσε το βρετανικό περιοδικό ECONOMIST σε ξενοδοχείο της Αττικής. Το θέμα του διαλόγου ήταν: «Θα έπρεπε η Ελλάδα να προχωρήσει σε μία μονομερή οριοθέτηση της ΑΟΖ;». Κύριοι συζητητές ήσαν ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Μέριλαντ, οικονομολόγος Θεόδωρος Καρυώτης και ο Καθηγητής Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου και Πρόεδρος του Διοικητικού Δικαστηρίου του Συμβουλίου της Ευρώπης Χρήστος Ροζάκης.

Αγιος Λουκάς ο Ιατρός (VIDEO)

Άγιος Λουκάς Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας

 Ο σταυρός ο διωγμός η θλίψη ο πειρασμός είναι ο κλήρος της Εκκλησίας και του αληθινού Χριστιανού. Δεν υπάρχει ορθόδοξη Εκκλησία που να μην έζησε τον δικό της διωγμό. Αλλά ούτε και υπήρξε άγιος που να μην πέρασε από το δικό του καμίνι των θλίψεων, των διωγμών, των πειρασμών. Μια συγκλονιστική σταυρική μαρτυρία είναι και αυτής της μορφής του οσίου Λουκά αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας του ιατρού καθηγητού τοπογραφικής ανατομίας και χειρουργικής. Άνθρωπος με σπάνια ταλέντα και πνευματικά χαρίσματα, με εκπληκτική επιστημονική κατάρτιση, διακόνησε τον άνθρωπο ως ποιμένας και γιατρός, με αξιοθαύμαστη αυταπάρνηση και αγάπη.
Πρώτα χρόνια

Ο Άγιος Αρχιεπίσκοπος Λουκάς, κατά κόσμον Βαλεντιν του Φέλιξ Βόϊνο-Γιασενέτσκι, γεννήθηκε στις 14/27 Απριλίου 1877 στο Κερτς της χερσονήσου της Κριμαίας.

Ο στρατός εκδικείται τον Ερντογάν

Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων
Εμένα δεν μου το βγάζετε από το μυαλό, φίλες και φίλοι, ότι αυτή η εξέγερση στην Τουρκία είναι καθοδηγούμενη αριστοτεχνικά από ειδικά γραφεία ψυχολογικών επιχειρήσεων των Ενόπλων Δυνάμεων. Δεν αρνούμαι τα προβλήματα, τις κοινωνικές διαιρέσεις και τα πολιτιστικά χάσματα στην τουρκική κοινωνία. Όμως με προβληματίζει το γεγονός ότι μόλις συγκρούσθηκαν λίγοι οικολόγοι με τη Αστυνομία στην πλατεία Ταξίμ ταυτόχρονα εξερράγησαν εξεγέρσεις σε δεκάδες τουρκικές πόλεις και συνοικίες. Μου θυμίζει το αιματηρά γεγονότα της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου 1955 κατά των Ελλήνων στην Κωνσταντινούπολη. Μόλις μαθεύτηκε η πληροφορία για την έκρηξη στο «σπίτι του Κεμάλ», δηλαδή στο τουρκικό Προξενείο Θεσσαλονίκης, εν ριπή οφθαλμού εμφανίσθηκαν διαδηλωτές από διάφορα σημεία και όλοι κρατούσαν ομοιόμορφα ρόπαλα. Αργότερα οι δίκες και οι ανακρίσεις κατέδειξαν την οργάνωση του πογκρόμ από ειδική υπηρεσία πολιτικής αναταραχής του τουρκικού Στρατού. Όπως έχουν παραδεχθεί κατά καιρούς Τούρκοι απόστρατοι αυτή η υπηρεσία ζει και βασιλεύει , οργανωμένη με πιο σύγχρονο τρόπο.

Κυριακή του Τυφλού

πρωτ. π. Γεωργίου Δορμπαράκη
῾Ποῦ ἐστιν ᾽Εκεῖνος;᾽ Μπροστά στό μεγάλο θαῦμα τῆς θεραπείας τοῦ ἐκ γενετῆς τυφλοῦ ἀπό τόν ᾽Ιησοῦ οἱ ᾽Ιουδαῖοι τά χάνουν καί ἀναζητοῦν τόν αἴτιο: ῾Ποῦ ἐστιν ᾽Εκεῖνος;᾽ Κι ὁ πρώην τυφλός πού δέχεται τήν ἐρώτηση, δέν μπορεῖ νά δώσει ἀπάντηση, πέρα ἀπό τό ὄνομα τοῦ ᾽Ιησοῦ καί τό γεγονός τῆς θεραπείας του. Διότι ὁ Κύριος, τόν ῾Οποῖο ὁ τυφλός ἀγνοεῖ, τόν ἔστειλε πρός νίψη στήν κολυμβήθρα τοῦ Σιλωάμ, ὁπότε ἐκεῖνος πιστεύοντας στόν λόγο καί ἀνταποκρινόμενος ὄντως θεραπεύεται. ᾽Αναζητοῦν λοιπόν οἱ ᾽Ιουδαῖοι τόν Χριστό.
᾽Αλλ᾽ ἡ ἀναζήτηση τοῦ ᾽Ιησοῦ εἶναι φαινόμενο πού ἐπισημαίνουμε σέ πολλά ἐπίπεδα μέσα στό Εὐαγγέλιο:

Κυριακή του τυφλού (Ανάλυση του Αποστολ. αναγνώσματος)

πρωτ. π. Γεωργίου Δορμπαράκη
῾μαντευομένη᾽ (Πρ. ᾽Απ. 16,17)

α. ῾Η θεραπεία ἀπό τόν ἀπόστολο Παῦλο μίας δαιμονισμένης κοπέλας μέ μαντικό πνεῦμα, τήν ὁποία ἐκμεταλλεύονταν ὁρισμένοι ἐπιτήδειοι, ὅπως καί ἡ μεταστροφή στήν χριστιανική πίστη ἑνός δεσμοφύλακα καί ἔπειτα καί τῆς οἰκογενείας του, ὅταν οἱ ἀπόστολοι Παῦλος καί Σίλας εἶχαν ριχτῆ στήν φυλακή ὑπέρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Χριστοῦ στούς Φιλίππους τῆς Μακεδονίας, εἶναι τό περιεχόμενο τοῦ ἀποστολικοῦ ἀναγνώσματος τῆς Κυριακῆς τοῦ Τυφλοῦ. ῾Η περίπτωση μάλιστα τῆς κοπέλας, ἐπειδή παρουσιάζει πολλά ἐπικαιρικά στοιχεῖα – καί σήμερα δυστυχῶς παρουσιάζονται τέτοια φαινόμενα - εἶναι ἐκείνη πού μᾶς προκαλεῖ περισσότερο, γι᾽ αὐτό καί σ᾽ αὐτήν περισσότερο θά ἐπικεντρώσουμε τήν προσοχή μας.

H Ευρώπη, τα Σκόπια και η Ελληνική απάντηση

Κωνσταντίνος Χολέβας
Πολιτικός Επιστήμων
Με πρόσφατο ψήφισμά του το Ευρωκοινοβούλιο ζητεί να προχωρήσει ο διάλογος για την ενταξιακή πορεία των Σκοπίων στην Ευρ. Ένωση. Φυσικά τέτοια ψηφίσματα δεν έχουν μεγάλη πολιτική βαρύτητα, αποτελούν όμως μία ηθική πίεση. Η επίσημη ελληνική πλευρά πρέπει να μιλήσει τη γλώσσα της αλήθειας και του ρεαλισμού προς όλες τις κατευθύνσεις. Ας θυμίσουμε, λοιπόν, στους εταίρους μας τα εξής:
Υπάρχουν δύο αποφάσεις του Συμβουλίου Κορυφής της Ε.Ε., του Δεκεμβρίου 1991 και του Ιουνίου 1992, οι οποίες ξεκάθαρα ζητούν από το κράτος των Σκοπίων να αποδεχθεί ένα όνομα που δεν θα εκφράζει επεκτατισμό κατά των γειτόνων του. Η Ένωση, σήμερα μάλιστα που αμφισβητείται ο ρόλος της, πρέπει να μείνει σταθερή στις αποφάσεις της. Το όνομα Μακεδονία δεν μπορεί να γίνει δεκτό.

Κυριακή της Σαμαρείτιδος

 πρωτοπ. π. Γεωργίου Δορμπαράκη

῾Οὐκέτι διά τήν σήν λαλιάν πιστεύομεν. Αὐτοί γάρ ἀκηκόαμεν καί οἴδαμεν ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ σωτήρ τοῦ κόσμου ὁ Χριστός᾽ (᾽Ιωάν. 4, 42) 

Ὁ Κύριος στό σημερινό Εὐαγγέλιο συναντᾶται μέ μιά γυναίκα Σαμαρείτιδα, ῾παρά τό φρέαρ τοῦ ᾽Ιακώβ᾽, καί παρόλο πού πρόκειται ὄχι καί τόσο γιά μιά ῾ἠθική᾽ περίπτωση – μέ πέντε ἄνδρες στό παρελθόν της καί μ᾽ ἕναν πού συζεῖ χωρίς νά εἶναι ὁ κανονικός της ἄνδρας – τῆς ἀποκαλύπτει βασικές ἀλήθειες περί τοῦ ἴδιου τοῦ Θεοῦ καί τοῦ τρόπου πού πρέπει κανείς νά Τόν λατρεύει καί νά Τόν προσκυνᾶ. Προφανῶς ἐκτιμώντας ὄχι βεβαίως τήν ἠθική της κατάσταση - ἐμμέσως ἀσκεῖ ἔλεγχο γι᾽ αὐτήν - ἀλλά τήν ἀναζήτησή της, ὅπως φανερώνεται ἀπό τά ἐρωτήματα πού τήν ἀπασχολοῦν καί πού τά θέτει ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, μόλις ἀντιλαμβάνεται ὅτι τῆς μιλᾶ ὡς προφήτης. Εἶναι τέτοιος μάλιστα ὁ συγκλονισμός της ἀπό αὐτά πού τῆς ἀποκαλύπτει ὁ Κύριος τόσο γιά τήν προσωπική της ζωή, ὅσο καί γιά τόν Θεό, καί μάλιστα ὅτι ὁ ῎Ιδιος εἶναι ὁ ἐρχόμενος Μεσσίας, ὥστε σπεύδει νά καταθέσει τή μαρτυρία της αὐτή καί στούς συμπατριῶτες της στή Σαμάρεια, οἱ ὁποῖοι θεωρώντας ἀξιόπιστο τό λόγο της ἀνταποκρίνονται καί προσέρχονται στόν ᾽Ιησοῦ. Κι ἐνῶ πρό καιροῦ εἶχαν ἀρνηθεῖ νά Τόν δεχθοῦν μαζί μέ τούς μαθητές Του στήν πόλη τους, τώρα καί Τόν πλησιάζουν καί Τόν ἀκοῦνε, ἀλλά καί Τόν παρακαλοῦν νά μείνει μαζί τους.

Κυριακή της Σαμαρείτιδος (Ανάλυση του Αποστολ. Αναγνώσματος)

πρωτ. π. Γεωργίου Δορμπαράκη
῾χρηματίσαι πρῶτον ἐν ᾽Αντιοχείᾳ τούς μαθητάς Χριστιανούς᾽ (Πρ. ᾽Απ. 11, 26)

α. Τό γεγονός ὅτι γιά πρώτη φορά στήν ἱστορία οἱ μαθητές τοῦ Χριστοῦ ὀνομάστηκαν Χριστιανοί - στήν ᾽Αντιόχεια ὅπου οἱ πλεῖστοι ἦταν ἑλληνιστές λεγόμενοι ᾽Ιουδαῖοι: ᾽Ιουδαῖοι δηλαδή πού ζοῦσαν ἐκτός ῾Ιεροσολύμων καί μιλοῦσαν τήν ἑλληνική ὡς μητρική τους γλώσσα – εἶναι ἐξόχως σημαντικό, δεδομένου ὅτι ἔκτοτε ἡ πίστη στόν Χριστό ἔγινε τό καθοριστικό στοιχεῖο ταυτότητας ἐκείνων πού τήν ἀποδέχονταν, σέ βαθμό μάλιστα πού σέ περιόδους διωγμῶν κατά τῆς χριστιανικῆς πίστεως ἡ δήλωση αὐτή νά ἀντικαθιστᾶ καί τό ἴδιο τό ὄνομα τῶν ὑποψηφίων μαρτύρων. Στήν ἐρώτηση τῶν διωκτῶν ῾ποιό εἶναι τό ὄνομά σου;᾽ οἱ περισσότεροι τῶν συλληφθέντων χριστιανῶν ἀπαντοῦσαν ἀκριβῶς ἔτσι: ῾Χριστιανός εἰμι᾽. Ποιός λοιπόν εἶναι ὁ χριστιανός; Ποιά στοιχεῖα συνιστοῦν τήν ταυτότητά του, ὅπως μάλιστα ἐξάγονται ἀπό τήν συγκεκριμένη ζωή τῶν χριστιανῶν τῆς ᾽Αντιόχειας, ὥστε μέ βάση αὐτά νά μετροῦμε καί τήν δική μας ταυτότητα;